مقدمه بس شادمانيم كه پيش از علاقمندان و بىتابان بسيارى توفيق دست‌يابى به گنجينه نوشته‌هاى روانشاد محمد رضا واليزاده معجزى نصيبمان شد و توانستيم چندين بار مشتاقانه خوشه‌چين خرمن بزرگ او باشيم و هربار افزونتر از پيش از آن بهره بريم . چنين سعادتى را مديون دوستان گرانمايه‌اى هستيم كه لطف كردند و ما را شايستهء آن دانستند . پيش از هرچيز از آنان سپاسگزاريم . خوشبختانه پژوهندهء گرانسنگ لرستانى روانشاد محمد رضا واليزاده معجزى به اندازه‌اى در ميان مردم لرستان پرآوازه و صاحب نام است كه نيازى به شناساندن او نيست . « 1 » با اين وجود ناگزيريم آنچه در اين همنشينى چند ماهه و دمخور شدن با نوشته‌هاى آن جوينده نستوه دستگيرمان شد ، براى خود و براى نسل نو لرستان كه ديده به ديدگان جستجوگر او نگشوده‌اند ، بازگو كنيم . معجزى گلى رسته بر بوته و دودى برخاسته از كنده است . در 1296 خورشيدى در شهر خرم‌آباد و در دودمانى پا بر گيتى نهاد كه دست‌كم دويست سال حضور تأثيرگذار در رويدادهاى لرستان داشت . زير نظر مردانى پرورش يافت كه خود تاريخ‌ساز بودند . آنچه بر او خواندند يا به ميراث گذاشتند چيزى نبود مگر خاطرات تلخ و شيرين زندگى پرماجراى كوهنشينان لر ، حماسه مردان بلندآوازهء ايل ، حضور پرهياهو و گاه نفس‌گير حكمران و . . . ، تلگرافها ، نامه‌ها ، احكام ، فرامين و يا مكاتباتى كه ميان نياكانش با دولت مركزى رد و بدل شده بود . عباراتى چون

--> ( 1 ) . براى آگاهى بيشتر از سرگذشت مرحوم واليزاده نگاه كنيد به : واليزاده معجزى ، محمد ؛ « كتابنده و پژوهشگر مجهول القدر » ، شقايق ، سال 1 ، ش 3 و 4 ( پاييز و زمستان 1376 ) ، صص 270 - 273 .